Szwecja

Historia Szwecji to mozaika kontrastów: lata gospodarczej i politycznej świetności kraju przeplatają się z dłuższymi okresami utraty znaczenia na arenie międzynarodowej. Niezmienne było i nadal jest tylko jedno - ogromna rola morza i śródlądowych dróg wodnych w życiu Szwedów. Już w czasach prehistorycznych przodkowie dzisiejszych mieszkańców Skandynawii byli żeglarzami, którzy przemierzali morskie szlaki, jeziora i rzeki, by penetrować połacie gęsto zalesionej krainy. Potem, jako wikingowie, dotarli do każdego znanego zakątka ówczesnego świata. Chrystianizacja Szwecji miała miejsce dopiero w XI i XII w, toteż historię kraju mnisi zaczęli spisywać dość późno. Wcześniejsze triumfy przetrwały tylko w przekazach ustnych - legendach i sagach. Pierwszymi szwedzkimi zdobywcami i kupcami byli wikingowie, potem w ich ślady poszli władcy z dynastii Wazów, którzy rozciągnęli granice niedużego państwa daleko w głąb Europy. W tamtych czasach przywódcy oglądali się na wschód, na Rosję - stałe zagrożenie. Dopiero w XIX w. Szwecja zwróciła się ku zachodowi. Szwedzi zrezygnowali z dążenia do powiększania swojego terytorium i od tej pory trzymają się ustalonych granic. W XX stuleciu prowadzili przede wszystkim kampanie na rzecz pokoju między narodami. Chociaż długie wojny zubożyły i wyniszczyły kraj do tego stopnia, że Szwecja weszła w XX w. jako państwo ubogie i zacofane, jednak zaledwie po kilku dekadach stała się wzorem dobrobytu, pokojowego współistnienia i godnego życia.